Przejdź do treści
Ludzie

Wieczór w domu kultury: próba, koncert i pierwszy jam z lokalnymi muzykami

Jesienny wieczór w małym domu kultury od środka: co zapamiętaliśmy z próby, koncertu, pierwszego jamu i rozmów po zejściu ze sceny.

Katarzyna Lisautorka relacji
Opublikowano 4 min czytania
Wieczór w domu kultury: próba, koncert i pierwszy jam z lokalnymi muzykami

W październikowy czwartek zajechaliśmy do domu kultury w jednym z mniejszych miast na trasie jesiennej serii. Plan był prosty: dwie godziny na próbę i ustawienie sprzętu, godzinny koncert, potem jam session z muzykami z okolicy. Na miejscu okazało się, że scena jest mniejsza, niż zakładaliśmy, a gniazdek jest mniej, niż potrzebujemy. Zamiast paniki była krótka narada przy rozkładaniu kolumn i przeprojektowanie planu na żywo. Ten tekst jest o tym, co wydarzyło się między rozstawianiem mikrofonów a ostatnim wyjściem z sali, oraz o tym, co usłyszeliśmy w rozmowach z ludźmi, którzy tego wieczoru byli na scenie i przy niej. O kulisach naszej pracy piszemy też w tekście Piotr o kulisach bloga.

Co było zaplanowane, a co zrobiliśmy

Do domu kultury wjechaliśmy o 16.30, godzinę później niż zakładał plan, bo po drodze zatrzymały nas roboty drogowe. Sala ma około osiemdziesięciu miejsc i niewielką scenę, na której zwykle odbywają się przedstawienia teatralne. Personel użyczył nam kluczy do magazynu z krzesłami i pozwolił korzystać z ich pulpitu świateł. To duża ulga, bo wożenie własnego oświetlenia do każdego miasta jest po prostu kosztowniejsze i bardziej męczące.

Próba trwała nieco ponad godzinę. Ustaliliśmy kolejność utworów, sprawdziliśmy poziomy i dograliśmy dwie przejściówki, które zwykle robimy na koncertach plenerowych. Potem krótka przerwa na kanapki i herbacianą wodę z termosu, którą wozi ze sobą nasz wolontariusz od sprzętu. Około 18.40 zaczęli wchodzić pierwsi słuchacze.

EtapPlanFaktycznie
Wjazd i rozładunek15.3016.30
Próba16.00–17.3016.45–18.00
Koncert19.0019.10
Jam session20.00–21.0020.15–21.20
Sprzątanie sali21.00–21.3021.30–22.10
Pusta sala przed próbą: krzesła w rzędach, na scenie dwie kolumny i mikrofon dynamiczny, przy wejściu stolik z materiałami o kolejnych koncertach.
Pusta sala przed próbą: krzesła w rzędach, na scenie dwie kolumny i mikrofon dynamiczny, przy wejściu stolik z materiałami o kolejnych koncertach.

Koncert i pierwszy jam session

Zagraliśmy dziesięć utworów, w tym trzy nowe, których wcześniej nie graliśmy publicznie. Publiczność była mieszana: sporo osób starszych, które przyszły na zaproszenie domu kultury, grupa młodzieży z okolicy i kilka osób, które zobaczyły plakat w bibliotece. Sala wypełniła się mniej więcej w dwóch trzecich, co przy naszych dotychczasowych doświadczeniach jest dobrym wynikiem jak na czwartkowy wieczór.

Jam zaczął się z opóźnieniem, bo musieliśmy przestawić część sprzętu i znaleźć dodatkowy kabel do klawiszy. Zgłosiły się cztery osoby: gitarzysta po czterdziestce, który gra w lokalnym zespole weselnym, dwie studentki pierwszego roku z saksofonem i skrzypcami oraz nastolatek, który pierwszy raz stanął na scenie z basem. Zagraliśmy trzy standardy i jedną rzecz zupełnie improwizowaną. Wyszło nierówno, ale było słychać, że ludzie naprawdę chcą ze sobą grać, a nie tylko odbębnić swoje. To dokładnie ten typ wieczoru, o którym myśleliśmy, kiedy zaczynaliśmy organizować jamy — piszemy o tym szerzej w tekście Jam session od zera.

Ludzie, którzy użyczyli sali i pomogli

Dom kultury prowadzi niewielki zespół: kierowniczka, dwie osoby od spraw technicznych i pani z recepcji, która tego wieczoru sprzedawała herbatę i pilnowała szatni. To od niej dowiedzieliśmy się, że sale są u nich zajęte prawie codziennie, a wolne wieczory planują z miesięcznym wyprzedzeniem. Dla nas oznacza to jedną prostą zmianę: terminy ustalamy teraz na początku sezonu, a nie sześć tygodni przed koncertem. Więcej o tym, jak wygląda taka organizacja od środka, jest w tekście Jak zorganizować darmowy koncert plenerowy.

Cieszę się, że przyszliście w czwartek. Ludzie wychodzą z domów, kiedy wiedzą, że coś jest za darmo i blisko. Tylko powiedzcie wcześniej, ile osób przyjedzie z zespołem, bo krzesła liczymy na palcach.

Wolontariuszka domu kultury, opiekuje się salą i sprzętem

Po zejściu ze sceny rozmawialiśmy z kilkoma osobami z publiczności. Jedna z uczestniczek powiedziała, że przyszła, bo zobaczyła plakat u fryzjera, i że podobało jej się, iż nie musiała nic kupować przy wejściu. Inny słuchacz zwrócił uwagę, że w drugiej części było za głośno przy pierwszych rzędach, co przyznajemy: nasz człowiek od dźwięku ustawiał poziomy na próbie, a potem sala wypełniła się i akustyka się zmieniła. Na przyszłość damy sobie dziesięć minut na korektę już przy pełnej sali.

Co się udało, a co nie

  • Udało się: zgranie zespołu i trzy nowe utwory, które weszły bez wpadek.
  • Udało się: pierwszy jam z lokalnymi muzykami i nastolatek, który pierwszy raz zagrał publicznie na basie.
  • Nie udało się: próba światła na czas i korekta poziomów przy pełnej sali.
  • Nie udało się: dotrzymanie planu sprzątania — wyszliśmy czterdzieści minut później, niż zakładaliśmy.
  • Do poprawy: wcześniejsze ustalanie terminów i jasna informacja, ile osób przyjeżdża z nami.
4osoby, które dołączyły do jamu po koncercie

Co zmieniamy następnym razem

Po tym wieczorze mamy trzy konkretne postanowienia. Terminy rezerwujemy na początku sezonu, nie później niż dwa miesiące przed koncertem. Na jam przeznaczamy osobną godzinę i osobny mikrofon, żeby nie trzeba było przestawiać całej sceny. I wysyłamy do domu kultury prostą listę potrzeb sprzętowych na tydzień przed przyjazdem, a nie na dzień przed. To niewielkie rzeczy, ale przy kilku koncertach w miesiącu robią różnicę dla nas i dla ludzi, którzy nas goszczą.

Wiosną wracamy w tę okolicę. Jeśli prowadzicie mały dom kultury, świetlicę albo salę, w której da się zagrać, napiszcie do nas — planujemy trasę i chętnie poznamy nowe miejsca. Opis tego, jak wygląda taki wieczór od podszewki, znajdziecie też w naszych trzech fotorelacjach.

Częste pytania

Ile trwał cały wieczór w domu kultury

Od wjazdu do wyjścia około pięciu i pół godziny. Sama część muzyczna, razem z jamem, zajęła mniej więcej dwie godziny. Reszta to rozładunek, próba, ustawianie sprzętu i sprzątanie sali.

Czy na jam session może przyjść ktoś, kto pierwszy raz staje na scenie

Tak. Zgłoszenia zbieramy przed jamem, a osoby, które grają rzadziej, łączymy w prostsze składy. Nie trzeba mieć własnego sprzętu poza instrumentem, choć warto napisać wcześniej, czego potrzebujecie.

Jak zgłosić swoją salę do jesiennej lub wiosennej trasy

Wystarczy wiadomość z opisem miejsca, liczbą miejsc i terminami, które są wolne. Odpowiadamy zwykle w ciągu dwóch tygodni i ustalamy szczegóły techniczne. Nie pobieramy opłat od miejsc, w których gramy.

#dom kultury#jam session#fotorelacja#małe miasta#koncert
AutorKatarzyna Lisautorka relacji, Klamkamusic