Przejdź do treści
Efekty

Trzy fotorelacje, które pokazują, jak rośniemy

Od pierwszego koncertu w Bielsku-Białej po jesienny wieczór w domu kultury — trzy zestawy zdjęć i to, czego nas nauczyły.

Piotr Nowakautor podsumowań
Opublikowano 3 min czytania
Trzy fotorelacje, które pokazują, jak rośniemy

Fotorelacje są dla nas czymś więcej niż pamiątką. Każdy zestaw zdjęć to zapis konkretnego wieczoru: miejsca, światła, publiczności i tego, jak zespół radzi sobie na scenie. Przeglądając archiwum, widzimy, jak zmienia się nasza praca — od pośpiesznie składanych premierowych koncertów po spokojniejsze, lepiej zaplanowane spotkania w domach kultury. Wybraliśmy trzy relacje, które najlepiej pokazują tę drogę. Każda dotyczy innego typu wydarzenia i innego etapu. Nie chodzi o to, że były idealne. Wręcz przeciwnie — właśnie dlatego warto do nich wracać. O tym, co z nich wynika, piszemy w naszym podsumowaniu sezonu.

Zaczęliśmy od jednego wieczoru w restauracyjnym ogrodzie, a skończyliśmy na sali domu kultury z jam session po koncercie. Między tymi punktami były dziesiątki zdjęć, kilka nieprzespanych nocy i sporo nauki. Poniżej trzy fotorelacje, które naszym zdaniem najlepiej oddają ten proces. Każda opowiada o innym wyzwaniu: pierwszym wrażeniu, akustyce klubu i organizacji większego wieczoru.

Pierwszy koncert w ogrodzie restauracji, lipiec 2020

To był nasz premierowy występ. Scena w ogrodzie, kilka lamp, wzmacniacz postawiony na palecie i publiczność, która przyszła głównie z ciekawości. Zdjęcia z tego wieczoru są nierówne: część kadrów prześwietlona, część poruszona. Ale widać na nich coś, czego nie da się zaplanować — skupienie zespołu i ludzi, którzy słuchają uważnie, choć siedzą przy stolikach.

Ogród restauracyjny w Bielsku-Białej, lipiec 2020. Zespół gra przy kilku lampach, publiczność siedzi blisko sceny.
Ogród restauracyjny w Bielsku-Białej, lipiec 2020. Zespół gra przy kilku lampach, publiczność siedzi blisko sceny.

Co nam to dało? Po pierwsze, odwagę. Zobaczyliśmy, że nawet skromne nagłośnienie wystarczy, jeśli zespół jest dobrze przygotowany. Po drugie, listę braków: brakowało nam statywu pod drugi mikrofon, przedłużaczy i kogoś, kto pilnowałby czasu próby. Po trzecie, pierwszy raz zobaczyliśmy, jak ważne jest światło — nie po to, by było efektownie, ale żeby ludzie widzieli twarze muzyków. Wnioski z tego wieczoru opisaliśmy szerzej w tekście o organizacji darmowego koncertu plenerowego.

Klubowa sala i jej ograniczenia, jesień 2020

Drugi zestaw zdjęć pochodzi z niewielkiego klubu z ceglanymi ścianami i niskim sufitem. Tym razem mieliśmy już listę sprzętu i osobę odpowiedzialną za dźwięk. Na zdjęciach widać jednak coś innego: publiczność siedzi bardzo blisko, a zespół musi grać ciszej, niżby chciał. Sala odbija dźwięk, więc perkusja dominuje, a wokal trzeba było podkręcić.

Klubowa sala z ceglanymi ścianami. Muzycy siedzą blisko siebie, mikrofon wokalny stoi tuż przy perkusji.
Klubowa sala z ceglanymi ścianami. Muzycy siedzą blisko siebie, mikrofon wokalny stoi tuż przy perkusji.

Ta fotorelacja nauczyła nas, że akustyka małej sali to nie detal. Zapisaliśmy wtedy kilka zasad, które stosujemy do dziś: perkusista gra ciszej, gitarzysta używa mniejszego wzmacniacza, a wokalista staje z boku, nie na wprost perkusji. Zdjęcia pokazują też, jak ważne jest ustawienie publiczności — gdy krzesła stoją w rzędach, ludzie rzadziej podchodzą. Od tego wieczoru staramy się zostawiać wolną przestrzeń pod sceną. Więcej o tym, jak uczymy się na takich błędach, piszemy w podsumowaniu pierwszego roku jam session.

Wieczór w domu kultury z jam session, jesień 2021

Trzecia relacja to już inna skala. Dom kultury, większa sala, kilku zespołów i jam session po koncercie. Zdjęcia robiliśmy wspólnie z wolontariuszem, który pierwszy raz miał aparat w ręku. Widać na nich więcej ludzi, więcej instrumentów i więcej światła — tym razem nie musieliśmy improwizować z lampami. Ale widać też zmęczenie organizatorów, którzy biegali między sceną a wejściem.

Sala domu kultury przed jam session. Na scenie stoją wzmacniacze i perkusja, publiczność zajmuje miejsca przy stołach.
Sala domu kultury przed jam session. Na scenie stoją wzmacniacze i perkusja, publiczność zajmuje miejsca przy stołach.

Ta fotorelacja potwierdziła, że jesienna seria koncertów ma sens — ludzie przychodzą, zostają na jamie i pytają o kolejne terminy. Ale pokazała też słabość: nie mieliśmy osoby, która witałaby gości i pilnowała listy zespołów. Po tym wieczorze wprowadziliśmy prosty podział ról: jedna osoba przy wejściu, jedna przy dźwięku, jedna przy zdjęciach. Więcej o samej formule przeczytacie w relacji z wieczoru w domu kultury.

Co wspólnego mają te trzy relacje

Na pierwszy rzut oka to trzy różne historie: ogród, klub, sala domu kultury. Ale przeglądając je razem, widzimy ten sam mechanizm. Za każdym razem brakowało nam jednego elementu — sprzętu, czasu albo osoby. I za każdym razem po zdjęciach zostały nam konkretne notatki, które trafiły do naszej listy kontrolnej przed kolejnym koncertem.

  • Zdjęcia robimy zawsze z myślą o konkretnym pytaniu: co zadziałało, a co nie.
  • Po każdym wydarzeniu zapisujemy trzy rzeczy do poprawy — nie więcej, żeby dało się je wdrożyć.
  • Fotorelacja to nie galeria, ale dokument: miejsce, data, warunki i reakcje publiczności.
  • Dzielimy się zdjęciami z zespołami, bo to dla nich często jedyny materiał z koncertu.

Rośniemy nie dlatego, że robimy coraz większe koncerty, ale dlatego, że coraz lepiej rozumiemy, co się na nich dzieje. Trzy fotorelacje to trzy lekcje: odwaga, akustyka i organizacja. Następnym razem dołożymy czwartą.

Częste pytania

Czy fotorelacje są robione przez zawodowych fotografów?

Nie. Zdjęcia robią wolontariusze i osoby z zespołu, czasem z pomocą zaprzyjaźnionych fotografów. Dlatego kadry bywają nierówne, ale zależy nam na zapisie wydarzenia, nie na idealnej formie.

Czy można zgłosić swój zespół do kolejnej fotorelacji?

Tak. Wystarczy napisać do nas przez formularz na stronie i opisać krótko zespół oraz miejsce, w którym gralibyście najchętniej. Odpowiadamy zwykle w ciągu dwóch tygodni.

Co robicie z wnioskami po każdym koncercie?

Zapisujemy trzy rzeczy do poprawy i sprawdzamy je przed kolejnym wydarzeniem. Część trafia do naszej listy sprzętu, część do zasad organizacji. Nie tworzymy długich raportów, bo nikt by ich nie czytał.

#fotorelacje#koncerty#podsumowanie#małe miasta
AutorPiotr Nowakautor podsumowań, Klamkamusic